In de Bijbel staat geschreven: “Besef daarbij vooral dat geen enkele ​profetie​ uit de Schrift een eigenmachtige uitleg toelaat, want nooit is een ​profetie​ voortgekomen uit menselijk initiatief: mensen die namens God spraken werden daartoe altijd gedreven door de ​heilige​ Geest” (2 Petrus 1:20-21). “Want de letter doodt, maar de Geest maakt levend” (2 Korintiërs 3:6). Deze verzen laten zien dat we profetieën niet kunnen interpreteren door letterlijk terug te vallen op onze opvattingen en verbeelding, omdat profetieën van God komen, en we ze alleen door de verlichting van de Heilige Geest kunnen begrijpen. Voordat profetieën in vervulling vallen we echter makkelijk terug op onze eigen ideeën en interpreteren ze letterlijk. Hierdoor worden profetieën makkelijk verkeerd geïnterpreteerd en zullen onze absurde interpretaties anderen misleiden. Waar het bijvoorbeeld de profetieën over de komst van de Messias betrof, gingen de farizeeën uit van hun eigen ideeën. Voordat de Heer Jezus geboren werd, zagen zij de komst van de Messias voor zich volgens de letterlijke betekenis van de profetieën in Jesaja 7:14, 9:6-7 en Micha 5:2: De Messias zou uit een maagd in Bethlehem geboren worden en Emmanuel worden genoemd; Hij zou opgroeien in een paleis en Israël vanaf een troon. Toen de profetieën echter vervuld waren, bleek de manier waarop zij Hem voor zich hadden gezien niet overeen te komen met de feiten. Wat ze echt zagen was het volgende: De Heer werd geboren uit de getrouwde Maria en in een timmermans-familie, en werd Jezus genoemd; Hij kwam uit Nazareth en werd uiteindelijk aan het kruis genageld. Dit is heel anders dan de letterlijke betekenis van de profetieën. Vandaar ook dat de farizeeën de Heer Jezus niet als de beloofde Messias erkenden, al zagen ze dat de werken en prediking van de Heer Jezus gezag en macht hadden. In plaats daarvan lasterden ze zelfs de Heer Jezus, zeggende dat Hij afhankelijk was van de prins van de duivels om demonen uit te werpen. Daarmee begingen ze de zonde van godslastering tegen de Heilige Geest, beledigden ze de gezindheid van God en zouden ze de vergeving van de Heer nooit verkrijgen. En de gewone mensen zonder onderscheidingsvermogen die geloofden wat de farizeeën zeiden, raakten Gods verlossing ook kwijt. Aan de hand van dit voorbeeld kunnen we zien dat de farizeeën zichzelf en ook anderen verwoestten doordat ze vasthielden aan hun verbeelding en de letterlijke betekenis van de profetieën.